+48 501 045 785 zarzad@3wk.pl

Rozmowy nieobojętne

„Rozmowy Nieobojętne” to cykl spotkań z udziałem publiczności dedykowany najważniejszym postaciom – świadkom, uczestnikom, projektantom i wizjonerom XX i XXI wieku, w celu wymiany myśli i doświadczeń, a także popularyzacji historii i kultury, zarówno tej lokalnej, wielokulturowej łódzkiej jak i Polski.

Fundacja Trzeci Wymiar Kultury wraz z Teatrem Nowym w Łodzi pragnie stworzyć miejsce do rozmów, refleksji, wymiany myśli i doświadczeń, a także popularyzacji historii i kultury polskiej oraz różnorodnej narodowościowo Łodzi. Podejmowane będą tematy kontrowersyjne oraz takie, które pozwolą widzowi zanurzyć się we wspomnienia, opowiadające o życiu i twórczości wybitnych Łodzian i Polaków, pisarzy, reżyserów, ludzi sztuki. Spotkania w ramach „Rozmów Nieobojętnych” stworzą przestrzeń dla debaty na temat wspólnoty w różnorodności, namysłu nad tym co jest siłą kultury i czy konieczne jest poszukiwanie wspólnego mianownika w wielości.

Bohaterką pierwszego spotkania organizowanego w niedzielę 25 września 2016 r. na Dużej Scenie Teatru Nowego będzie najwybitniejsza polska reporterka Hanna Krall, autorka dwudziestu książek, m.in. „Na wschód od Arbatu”,  „Zdążyć przed Panem Bogiem”,  „Sześć odcieni bieli”, „Sublokatorka”, „Hipnoza”, „Okna”, Trudności ze wstawaniem”, „Taniec na cudzym weselu”, „Dowody na istnienie”, „Tam już nie ma żadnej rzeki”, „Wyjątkowo długa linia”, „Spokojne niedzielne popołudnie”, „Król kier znów na wylocie”, „Żal”, „Różowe strusie pióra”, „Biała Maria”. Bohaterka książek „Reporterka” Jacka Antczaka i „Krall” Wojciecha Tochmana i Mariusza Szczygła. Na podstawie jej tekstów realizowano filmy, spektakle telewizyjne i teatralne.

Miała wpływ na kino Krzysztofa Kieślowskiego i na teatr Krzysztofa Warlikowskiego. Pracowała w „Polityce” i „Gazecie Wyborczej”. Jest najczęściej przekładaną na obce języki polską autorką. Laureatka wielu prestiżowych nagród przyznanych w Polsce i zagranicą.  Wychowała pokolenie wybitnych polskich reporterów, m.in. Mariusza Szczygła i Wojciecha Tochmana.

Hanna Krall wszystko relacjonuje i niczego nie komentuje.
Autorka jest tak oszczędna, że w porównaniu z nią Hemingway to niemal gaduła.
Tu nie ma dobrych chęci, tu jest świadectwo niesłychanej intensywności i tu naprawdę pokazano, co tam się stało…
To jest najważniejsze u Hanny Krall, żadnego sentymentalizmu, żadnego miłosierdzia, lecz twarda opowieść o tym, co było. To wstrząsające i wzruszające.

(Marcel Reich-Ranicki)

Mistrzyni intuicji w przeżywaniu ludzkiego losu wzbogaca od czasu Zdążyć przed Panem Bogiem,
czyli od lat czterdziestu, moją refleksję nad złem i dobrem w epoce,
w której przyszło mi świadomie żyć.
Nigdy się na niej nie zawiodłem.

(Władysław Bartoszewski)

Krall wierzy w siłę opowieści, jaką jej powierzyli bohaterowie jej prozy.

(Maria Janion)